Tłumacz w sądzie – normy tłumaczenia sądowego
Posted By admin on 6 lipiec 2010
Tłumacz w sądzie-
normy tłumaczenia sądowego
W karierze każdego tłumacza przysięgłego nadarza się wcześniej lub później okazja pracy w sądzie. Przekład sądowy jednak wymaga od tłumacza nie tylko ogromnej wiedzy, ale także przestrzegania szeregu norm zawartych w kodeksach. Na całym świecie kwestie przekładu sądowego poddano analizie i na tej bazie stworzono normy, dzięki którym przekład jest uznawany przez sąd, a praca tłumacza jest oceniana pozytywnie.
Małgorzata Tryuk przywołuje w swej pracy kodeks- Notes of Guidance for Interpreters- obowiązujący w prowincji Nowa Walia w Australii, w którym tłumacz:
1) „oddaje wiernie, to co słyszy;
2) zachowuje dyskrecję, stosuje normy zawodowe, odnosi się z szacunkiem do sądu;
3) wyjaśnia różnice i trudności międzykulturowe;
4) nie dyskutuje z kolegami o przebiegu sprawy, która ma charakter poufny.”[1]
W Polsce główne normy przekładu sądowego odnaleźć możemy w Kodeksie Tłumacza Sądowego oraz w Kodeksie Tłumacza Przysięgłego przyjętego uchwałą Rady Naczelnej Polskiego Towarzystwo TEPIS z 31 marca 2005 roku.
Do kluczowych zasad przekładu sądowego Kodeks Tłumacza Sądowego zalicza wierność. W artykule 23 czytamy: „Tłumaczenie dokumentu powinno być wierne.”[2] Warto tutaj ponownie przywołać słynne słowa wypowiedziane przez Gogola: „Tłumaczenie powinno przypominać szybę, całkowicie przezroczystą, tak aby czytelnik nie zauważał jej istnienia.” Podobnie w pracy w środowisku sądowym tłumacz musi przekładać tekst wiernie, a więc zgodnie z oryginałem, co więcej w sposób integralny. Tłumacz sądowy powinien zatem wykazać się zawodowym profesjonalizmem oraz wiedzą, ale także znajomością odniesień kulturowych i symboli. W przekładzie ustnym, nie tylko sądowym, istotną rolę odgrywa pamięć tłumacza. W kontekście przekładu ustnego, sądowego od wiernego przełożenia słów, niejednokrotnie zależy czyjaś przyszłość.
Wymagania jakim musi sprostać tłumacz sądowy zebrał w swej pracy B. Harris, a jego spostrzeżenia przywołuje Tryuk. Według Harrisa tłumacz środowiskowy powinien: „opanować oba języki, posiadać umiejętność szybkiego tłumaczenia w obie strony, mieć wysoki poziom wykształcenia oraz doświadczenie życiowe w obu wspólnotach kulturowych i językowych.”[3]
Owo doświadczenie pozwoli mu bowiem na zrozumienie kontekstu kulturowego, tym samym okaże się być niezbędne przy wyjaśnianiu obu stronom pojawiających się różnic.
Praca tłumacza sądowego wiąże się z ogromna odpowiedzialnością. Stąd coraz częściej pojawiają się opinie ekspertów o konieczności stworzenia profesjonalnej bazy certyfikowanych tłumaczy sądowych, których przekład – bezstronny i wierny – będzie budził należny szacunek.
[1] Tryuk M., Przekład ustny środowiskowy, Warszawa 2006, str. 81.
[2] Art.23 Kodeksu Tłumacza Sądowego, za: Tryuk M., Przekład ustny środowiskowy, Warszawa 2006, str. 81.
[3] Por. Tryuk M., Przekład ustny środowiskowy, Warszawa 2006, str. 83.

Comments
Leave a Reply